Stratenmakers in coronatijd: Ai plat kunt proaten mu et niet loaten.

In de wijk Holtenbroek wordt in de Schumannlaan (Duitse componist 1810 -1856) hard gewerkt aan de bestrating. Bewoners uit de wijk Holtenbroek hadden geklaagd over het feit dat de verkeersdrempels in de Schumannlaan nauwelijks te zien zijn. Met als gevolg, dat als je door deze straat rijdt, je al snel met de onderkant van de auto de stenen van de straat raakt. En daar word je, als je met je mooie bolide door deze straat rijdt niet blij van.

Ai plat kunt proaten mu et niet loaten.

Terwijl de straat bijna uitgestorven is zijn de stratenmakers Arend Visscher (63) en  Klaas Visscher (58) druk aan het werk. Samen brengen ze tachtig jaar kennis en ervaring mee als stratenmaker. Ze werken in opdracht van de Gemeente Zwolle. Afdeling Gebouwen, Erfgoed en Beheer. In een onvervalst Staphorster dialect praten de stratenmakers met elkaar. Omdat ook ik plat kan praten doe ik net zo hard mee tijdens dit gesprek. Omdat schrijven in het dialect een vak apart is en niet iedereen dat zal begrijpen schrijf ik in het algemeen beschaafd Nederlands.  Arend vertelt: “Ja de bewoners hadden geklaagd over de drempels. Het zou niet zichtbaar zijn. Daarom hebben we de drempels voorzien van witte stenen. Kijk daar even verder op maar. Daar kun je het goed zien. ”

De drempels zijn vakkundig zichtbaar gemaakt.

Afronding.

Op het moment dat ik de stratenmakers spreek zijn ze bezig met de afrondende zaken van deze klus. Het is dinsdag 31 maart 2020. Vanavond zal de persconferentie plaats vinden. De nieuwe maatregelen zullen dan bekend gemaakt worden. De jongste van de twee – Klaas – vertelt verder: “We zijn vorige week maandag aan deze klus begonnen. Ja, Ja. Dat was 23 maart. Vandaag ronden we het hier af. Dan gaan we weer door naar de volgende klus. Tenminste daar gaan we wel van uit.”

Links Arend Visscher Rechts op de foto Klaas Visscher.

Houd afstand.

Voor het foto moment nemen de stratenmakers alle tijd. Ze maken onderling wat grappen. Gaan in de stratenmakers houding zitten. En dan gaan ze aan het werk. De één zegt tegen de ander: “Grapperhaus heeft gezegd dat we één keer per dag naar buiten mogen. Dus dat doen we dan ook maar. ” Gelach bij de ander. Maar dan weer even serieus. Zegt de één tot de ander: “Houd afstand, minimaal anderhalve meter.”  Duidelijk is op de foto te zien dat ook deze stratenmakers de regels in acht nemen. De boodschap houd afstand is goed overgekomen.  Ze zijn met ze tweeën. Ze houden duidelijk anderhalve meter afstand tot elkaar.  De drempels liggen er weer keurig in. De wijkbewoners die hebben – na vandaag – geen reden tot klagen. Als het gaat om de zichtbaarheid van de drempels.

Voor de lopers onder ons: “Run2day Zwolle is gewoon geopend!”

        Keep Running!  Stay Safe! En dan zitten we ineens in een scenario wat we allemaal niet hadden kunnen bedenken.  Het Corona virus heeft ons hele land in de greep, en daar zijn wij nog niet klaar mee, verwachten wij.  Laten we hopen dat de situatie snel weer enigszins normaliseert en dat het aantal slachtoffers “beperkt” blijft.  Houd afstand, neem de regels van het RIVM serieus, let op jezelf en kijk om naar anderen en blijf gezond!  
  Wij zijn gewoon open! De wegen en paden zijn open! Volgens Google zijn zo’n beetje alle winkels gesloten. Ook wij. Maar dat klopt dus niet. Wij  zijn dus gewoon open op onze gewone openingstijden! Wel hebben ook wij een aantal regels in onze winkel.  
  Evenementen, lezingen en workshops We hadden een flink aantal evenementen, lezingen en workshops op de agenda staan.  Deze zijn tot nader order uitgesteld. Voor de Free Feet in de Hedon is inmiddels al een nieuwe datum geprikt in oktober.  Voor de andere evenementen, lezingen en workshops volgt later een nieuwe datum. Wanneer je al ergens voor ingeschreven bent blijft deze inschrijving gewoon geldig. Meer info hierover kun je vinden via de onderstaande button. Evenementenpagina Run2Day Zwolle 

Ambassadeur in crisis tijd; ” onze minister president Mark Rutte” Adem langer uit….

Vorige week maandag zou ik naar het City Café van de Gift City. Vandaar uit zou ik verder invulling geven aan mijn werk als schrijvende redacteur van de wijkkrant Holtenbroek. Tevens was het plan, van daaruit te gaan net werken terwijl ik aan het werk ben naar de baan die ik wil.

Zag er enorm naar uit weer onder de mensen te komen. Als ambassadeur van de Gift City zou ik tevens elke vrijdag een tweet de wereld insturen. Een tweet van spullen die je kan kopen in de twinkel winkel van de Gift City.

En toen kwam het coronavirus in Nederland. Eerder schreef ik er al de volgende blog over, zie de volgende link:

https://harrybartelds.com/2020/03/19/topinterieuroplossingen-energieverlies-en-de-baha-lock-down/

Belangstelling voor zo’n mooie kast? Stuur een mail naar info@degiftcity.nl met uw naam en telefoon nummer. In het onderwerp: reservering kast.

De Gift City is tot 6 April 2020 gesloten. De beleidsmakers van de Gift City zijn moeilijke te bereiken. Ook voor mij als Ambassadeur van de Gift City. Mijn werk werk als Ambassdeur gaat wel gewoon door. Vanuit mijn ” nieuwe kantoor.”

http://www.degiftcity.nl

We dienen allemaal de tering naar de nering te zetten. Op de achtergrond hoor ik dat de ABNAMRO met nieuwe prognoses komt. Een fikse dip. Verwachting 3,5 % krimp. Dan komt de President van de Nederlandse Bank aan het woord. Klaas Knot. Hij heeft het over een winterslaap die enkele weken of maanden kan duren.

Tijdens het gesprek met de minister president Mark Rutte komt aan de orde wat wel mag en wat niet. Zijn advies : ” Gebruik je gezond verstand. Vermijd grote groepen. Als het mooi weer wordt ga niet massaal naar het strand. Doe het niet!”

Dan wordt een vraag gesteld waarbij ik op veer: ” Wielerclubjes mag dat ? wordt er gevraagd. ( zie ook mijn blog van een dag geleden) Onze minister president Mark Rutte zegt heel duidelijk ( ik heb het echt zo verstaan, zal straks uitzending gemist nog een keer luisteren) ” Niet meer dan drie personen. En houdt anderhalve meter afstand”.

Dat is wat ik heb verstaan. Het wielerclubje wat ik wil oprichten kan dus van start gaan. Wel heel duidelijk de boodschap van onze minister president : “houdt afstand.” Hebt u onze minister president wat anders horen zeggen? Ik lees het graag.

In het jaar 2014 ben ik door Koen de Jong aangemoedigd langer uit te ademen. Elke dag leer ik daar meer over. Maandag doe ik mee met een webseminar wat hij organiseert. Corona kunnen we met z’n allen bestrijden zolang we ons gezond verstand blijven gebruiken.

ADEM langer uit.

Dat wil ik u als lezer van deze blog mee geven!

24 Uurs opvang voor kinderen van ouders met cruciaal beroep

Mensen die werkzaam zijn in de zorg kunnen vanaf vrijdag 27 maart 2020 aanspraak maken op 24-uurs opvang voor hun kind(eren). De verwachting is dat alle artsen, verpleegkundigen en andere functies in de zorg de komende periode hard nodig zijn om zieke Zwollenaren te verzorgen. Door voor hen de kinderopvang te regelen, kunnen zij er gerust op zijn dat er goed voor de kinderen gezorgd wordt terwijl zij werken.

De regeling geldt voor alle mensen die in de gezondheidszorg werken of een ander cruciaal beroep uitoefenen en zelf geen mogelijkheid hebben om de opvang te regelen. Prokino Kinderopvang verzorgt de 24-uursopvang (dag, nacht en weekend) voor Zwolle. Jeugdwethouder Michel van Willigen is blij dat Prokino bereid is om deze taak op zich te nemen. Ook ouders die hun kinderen normaal niet bij Prokino laten opvangen, kunnen gebruik maken van de 24-uursopvang. Ze hoeven niet te betalen. Ook voor ouders die momenteel geen gebruik van kinderopvang maken, is deze service gratis beschikbaar.

Aanmelden
Mensen met een cruciaal beroep die gebruik willen maken van deze opvang, kunnen zich wenden tot Prokino Kinderopvang. Op de website www.prokino.nl staat meer informatie over de voorwaarden en aanmelding. Voor noodopvang is het volgende e-mailadres beschikbaar: coronanoodopvang@prokino.nl .


De gemeente en Prokino Kinderopvang geven hiermee uitvoering aan een verzoek van de rijksoverheid om deze opvang mogelijk te maken.

`Hoogspanning in huize Marijn De Vries´( het enige medicijn) – een broken Hallelujah – ( herschreven )

Gistermorgen was de eerste tweet op twitter die bij mij in beeld kwam een tweet van Marijn de Vries. De bewuste tweet: ” Dank! Er zal wel veel shit van komen, maar das dan jammer.”

Deze tweet prikkelde mijn nieuwsgiergheid. Wat schrijft ze dat ze denkt dat er veel shit van zal komen? Dat wilde ik weten. Daarom kocht ik bij de Jumbo supermarkt in Stadshagen een TROUW. Was in Stadshagen omdat ik de nieuwe Vinexpress nodig heb in verband met mijn werk voor de wijkkrant Holtenbroek.

Toen ik de kop titel las dacht ik :”niks mis mee toch?”

De column van Marijn de Vries leest plezierig. Je wordt heel makkelijk meegenomen in dat wat ze ons wil zeggen. Zal ook te maken hebben met het feit dat ze met deze column mijn wielerhart aansprak. Ze heeft zondag tijdens haar fietstocht van honderd kilometer wel heel andere dingen gezien dan mij.

Zo’n route zou ik ook wel willen fietsen. Ben dan ook heel erg benieuwd naar deze route.

Zondag middag heb ik een rondje Zwolle gefietst. Tussen het gedeelte van het Engelse werk naar Zwolle Zuid wel vier bijna aanrijdingen gehad. Daarom pleit ik er voor dat de Gemeente Zwolle, naast het fiets pad, tussen het Engelse werk en Zwolle Zuid zo spoedig mogelijk een wandel pad aan legt. Dit, voordat er ongelukken gebeuren. Het was er echt hartstikke druk.

Toen ik in Marijn de Vries haar column las : “Soms leek het wel alsof ik de memo dat de mensheid was opgeheven had gemist. Alleen op de wereld. ” dacht ik : “Dat zou ik ook wel willen. Zo’n route.”

Haar column neemt opeens wel een verontrustende wending aan. Lees maar mee.

Toen ik dat las dacht ik : “Dat klinkt niet goed. Als dat de enige uitlaatklep voor Marijn is, dan gaat ze het nog heel zwaar krijgen de komende weken.”

dat klinkt niet goed.

Ook ik kijk naar mijzelf. Fietsen is voor mij ook zeer zeker een medicijn. Echter : “Je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden.” Dat is wat ik gemerkt heb.

Het is mijn overtuiging dat we uiteindelijk allemaal muziek nodig hebben.

Al langere tijd lag er een viool bij mij thuis. Omdat ik heel graag viool wil leren spelen heb ik de viool nu naar een violen dokter gebracht.

We zijn nog niet opgesloten. Wel zullen we de komende weken creatiever moet worden. Een volledige ” Lock Down ” komt angstig dichtbij. Behalve viool leren spelen studeer ik ook op het Album Harvest van mijn muzikale held Neil Young.

Via Skype krijg ik gitaar les.

Kan verder alleen maar naar mijzelf kijken. Welk medicijn werkt voor mijn brein? En welk medicijn kan ik beter mee stoppen? Fietsen in ieder geval niet.

Hardlopen is voor alle leeftijden.

Na overleg met mijn sportcoach – Imre van de Geer – ( hij heeft bij mij een hartslag meting gedaan en een adem analyse zo dat ik beter kan trainen op hartslag) heb ik besloten voorlopig te stoppen met hardlopen.

In plaats daar van ga ik meer fietsen. Geen straf voor mij. In het verleden heb ik als recreant tochten als Luik – Basten Aken – Luik (245 km) en Tour de IJsselmeer (275 km) gefietst.

Gelukkig is fietsen niet mijn enigste medicijn.

Erwin Nyhoff met op de achtergrond zijn Caddilac. Hij is te boeken met zijn Caddilac en hij zelf als chauffeur / muzikant . Voor contact gegevens zie http://www.erwinnyhoff.nl Aanrader! Foto: archief Erwin Nyhoff.

Een inkijkje. Foto : archief Erwin Nyhoff
De achterkant. Foto : archief Erwin Nyhoff

En nu ga ik eerst een stukje fietsen op mijn canondale race fiets. Ik train voor https://www.stelvioforlife.nl/

( deelnemer 1554)

Marijn de Vries bedankt voor je tweet. Het heeft hier, bij mij, in Holtenbroek heel wat los gemaakt. Je hebt er een nieuwe fan van jouw columns bij.

Zet hem op Marijn!

Hou vol!

Blijf ons inspireren!

Er komen betere tijden!

Erwin Nyhoff : Hallelujah https://www.youtube.com/watch?v=hE5RkHDh5Uc

De Column van Özcan Akyol ; “ verwachtingen van mijn zoon ” (schrijvende redacteur)

In de Stentor van afgelopen zaterdag las ik de column van Ö ja in één keer goed alt 153 hahaha, ik leer het nog wel. In de Stentor las ik dus de column van Özcan Akyol. Ja dat ik nu in de lach schiet heeft vooral te maken met het feit dat ik van mening ben dat Özcan Akyol zich behoorlijk bij de poot heeft laten nemen door zijn eigen eindredactie. In december vorig maakte hij nogal amok over het feit dat de chocoladeletter Ö niet in de winkelschappen lag.

Elke zichzelf respecterende bakker kon hem die leveren. Hij had naar m.i. beter zijn pijlen kunnen richten op twitter. Immers op twitter is zijn account nog steeds terug te vinden onder de naam @OzcanAkyol Maar goed dit terzijde. Zijn column van afgelopen zaterdag ontroerde mij. Zijn moeder kon door de social distancing niet meer dicht bij haar kleinkinderen komen.

Het deed mij denken aan mijn moeder en haar kleinkinderen. Een paar weken terug had ik mijn moeder uitgenodigd voor een etentje. Samen met mijn drie kinderen. In het City café van de Gift City. Corona gooide letterlijk roet in dit etentje.

Özcan Akyol beschrijft hoe zijn moeder duidelijk maakt wie voor haar echt belangrijk zijn. Ze zegt tegen hem tijdens een telefoon gesprek: ” maar ze hebben liefde en aandacht nodig. Anders denken ze dat ik hen vergeten ben.”

Zo herkenbaar.

Het etentje met mijn moeder en mijn kinderen ging helaas niet door. Ook ik heb mijn kinderen – die bij hun moeder wonen – iets toegestuurd. Een uitnodiging voor een miniconcert bij mij op het overdekte balkon. Zie ook mijn eerdere blog. Bij de uitnodiging had ik een klein doos chocolade gedaan met een doosje thee.   Je wilt ze toch laten weten dat ze belangrijk voor je zijn en dat ze niet vergeten worden.

Van mijn oudste zoon kreeg ik min of meer tegelijkertijd een mail waarin hij mij vertelde hoe ik mij dien te gedragen als klant van Jumbo en wat hij van mij als vader verwacht. Uiteraard ben ik blij dat hij zijn verwachtingen richting mij als vader heeft uitgesproken. Hoe ik mij dien te gedragen als klant van Jumbo daar kan ik ook wel wat mee.

Hij sprak mij ook aan hoe ik mij als journalist dien te gedragen. Dat moet ik even uitleggen. Toen ik begon met schrijven voor de wijkkrant Holtenbroek, had de Turkse supermarkt ERDEM juist een verbouwing achter de rug. Toen de heropening aan de orde was heb ik daar een artikel over geschreven voor de wijkkrant Holtenbroek. Het was mijn eerste bijdrage. Mijn oudste zoon werkt bij de Jumbo. Deze winkel staat precies tegenover ERDEM.

Omdat ik ERDEM destijds had aangeboden een verhaal te maken voor de wijkkrant was het voor mij niets meer dan logisch dit de bedrijfsleider van de Jumbo ook aan te bieden.

Dat mijn zoon mij nu aanspreekt hoe ik mij als journalist dien te gedragen verbaasd mij eerlijk gezegd een beetje. Bewust kies ik er voor mij niet te profileren als journalist. Dat zou namelijk de indruk kunnen wekken dat ik een opleiding journalistiek heb gedaan. En dat heb ik niet. Daarom kies ik er bewust voor mij te profileren als schrijvende redacteur.

Wel heb ik driekwart jaar van de propedeuse opleiding Journalistiek gedaan. Destijds ben ik met deze opleiding vroegtijdig gestopt.  We kregen een groepsopdracht die we in een kroeg dienden uit te voeren. Voor mij als enkelzijdig horende was dat niet te doen. Mijn conclusie was toen: “Als dit de journalistiek is dan moet ik hier niet aan beginnen.”

Inmiddels zijn we velen jaren verder. Dankbaar ben ik dat ik gebruik kan maken van de Baha en de Muliti microfoon. Tijdens het tweede artikel wat ik heb geschreven voor de wijkkrant Holtenbroek had ik een interview met een dame van Sportservice Zwolle in het druk bezochte wijkcentrum van Holtenbroek. Mijn dankbaarheid naar Wendeliena Timmerman van HOORIDEE is groot. Zij heeft mij twee jaar geleden aangemoedigd gebruik te gaan maken van de mulitimicrofoon.

Dichterbij komt het voorlopig niet…..

Trots ben ik op mijn zoon, dat hij zijn verwachtingen naar mij als vader, klant van Jumbo en schrijvende redacteur van de wijkkrant Holtenbroek heeft uitgesproken. Jumbo vind ik echt een mooie winkel. Kom er graag. De sportbeleving van Jumbo, daar voel ik mij bij thuis. Schaatsen, Wielrennen, Max Verstappen het zijn allemaal zaken die maken dat ik graag klant ben bij Jumbo.

De ideale vader ben ik niet. Als vader schiet ik soms te kort naar mijn kinderen. Daar ben ik mij van bewust.   Wel ben ik blij dat mijn zoon zijn verwachtingen naar mij toe heeft uitgesproken. Daar kan ik wel wat mee.

Wat ik gezien en gemerkt heb, als klant, als vader van een zoon die bij de Jumbo werkt en als schrijvende redacteur van de wijkkrant Holtenbroek dat er een team staat dat keihard werkt de klanten in deze corona crisis iedere dag opnieuw weer te voorzien van alle producten die wij als klant dagelijks nodig hebben.

 Geef ze daarom alle ruimte hun werk goed te kunnen doen.

Het artikel wat ik met de Jumbo wil maken voor de wijkkrant Holtenbroek komt er alleen als de bedrijfsleider contact met mij opneemt voor het maken van een afspraak hiertoe. Hij weet inmiddels hoe ik werk. Dat heb ik hem uitgelegd. De bal ligt nu bij hem.