Een mooie rit door Staphorst.

Eerder gepubliceerd Augustus 2018 herschreven mei 2020


Dat is wat ik graag nog eens een keer zou willen. Een mooie rit door Staphorst. Omdat ik tussen twee banen in zit heb ik wat meer tijd en vroeg ik aan het management van Erwin Nyhoff of het aanbod van Erwin nog steeds stond, namelijk dat je hem in kan huren als chauffeur met auto. En ja dat aanbod stond nog steeds. Eerst dacht ik dit als mijn vakantie uitje te zien. Later dacht ik waarom pak ik deze gelegenheid niet aan invulling te geven aan mijn wens beroep? Goed gemutst stapte ik in de auto toen Erwin zich om 16.32 uur melde in de Parel van Salland. We hadden om 16.30 uur afgesproken. Even daar voor kreeg ik een appje dat hij onderweg was en dat hij reed ter hoogte van de Heuvelweg.

Hartelijk als altijd verwelkomde Erwin mij in zijn toch wel hele mooie auto. Op een foto is het veel anders. Als je er in zit dan waan je je gelijk in een andere wereld en in een andere tijd. De jaren 50 van de vorige eeuw. Voor onderweg had ik het boek Born to Run van Bruce Springsteen meegenomen. Dit voor het geval er stille momenten zouden komen gedurende de rit. Stille momenten die er niet zouden komen. De vragen waar ik graag een antwoord op wilde tijdens deze rit had ik op een a4tje geschreven. In totaal zeven vragen. Uiteraard had ik nog veel meer vragen. Voor een eerste interview met Erwin leek mij dit voldoende.

Erwin goed te kunnen verstaan vroeg ik hem of hij de resound multi microfoon op zijn blouse wilde bevestigen. Via bluetuth is deze geconnected met mijn Baha. Een stukje wonder van techniek. Vooraf had ik nagedacht hoe ik dit interview wilde aanvliegen. Het plan van mij was Erwin gewoon eerst maar te laten praten. Als hij gedurende de rit nog niet al mijn vragen beantwoord heeft dan
vraag ik hem of ik hem mag interviewen.

Via Dalfsen rijden we naar Staphorst. Erwin voelt zich ogenschijnlijk heel erg op zijn gemak. Hij praat heel open over zijn vader, zijn broers, zijn kinderen, zijn vrouw, muziek, zijn stembanden, zijn liefde voor auto’s, zijn theater tour, The Voice of Holland, de keer zijde van zijn bekendheid als zanger alles komt aan bod. Zonder verder ook maar iets te hoeven vragen. Terwijl hij de Caddilac over zijn geboorte grond stuurt, heeft hij mijn vragen al gedeeltelijk beantwoord. Op dat moment weet Erwin nog niet dat hij midden in een interview zit.

Via de lichtmis rijden we over de Oude Rijks Weg naar Staphorst. Omdat ik zelf oorspronkelijk uit Rouveen kom is dit voor mij bekend terrein. Het is heerlijk hier te rijden. Beter gezegd gereden te worden. Merk dat ik hier nog veel herinneringen heb liggen die bij het zien van dit prachtige streek dorp naar boven komen drijven. We rijden langs de boerderij van mijn Opa waar ik als tiener mee werkte op de boerderij. Doordat ik in die periode langs de ORW een krantenwijk had kwam ik bij alle boerderijen. De Staphorster bracht ik iedere woensdag rond. Alle paadjes kende ik. Ook door mijn werk als monsternemer kwam ik veel bij de boeren thuis. De melkfabriek – de kleine winst – daar stond ik ook nog in de kaas winkel. Zuivel producten verkopen.

Een familie lid van mij heeft in de begin jaren van The Prodigal Sons met Erwin samen gewerkt. Dit familie lid had zelf daarvoor al in verschillende bandjes gespeeld. Met Blue Monday timmerde hij aan de weg voor de periode van The Prodigal Sons. Zoals iedereen wel weet is de naam The Prodigal Sons
een verwijzing naar een nummer van The Roling Stones. Aangekomen op het terrein heeft Erwin gelijk een klik met de mensen die er ook met een brommer,
motor of auto staan. Zijn oog valt op een Ford mustang. Die trekt duidelijk zijn aandacht. Terwijl we met een bak koffie in onze handen over het terrein lopen vraagt een enkeling: “Ei oen gitaar ook mit eeu neumen?” Hier in Staphorst hebben ze gelijk door wie de chauffeur is van de Caddilac. Erwin laat dan ook informatie achter bij de auto dat hij en zijn Caddilac te huur zijn. Mensen komen soms spontaan op Erwin af en zeggen: “mag ik je een hand geven?” Erwin ondergaat het relaxed en geniet zichtbaar van dit alles. Zien en gezien worden dat is Erwin.

Zelf reed ik als zestienjarige op een Kreidler brommer vertel ik Erwin waarop hij begint te wijzen naar een Honda en zegt: “kijk zo’n brommer heb ik op gereden ” Even staat daar weer een tiener naast mij. Al gauw is Erwin druk in gesprek met de eigenaar van de brommer. Rond de klok van 18.30 uur vertrekt de stoet. Veel publiek langs de weg. De route is uitstekend bewegwijzerd. Voor mij bekend terrein. Soms toch ook niet. Er is veel veranderd. Nieuwbouw maar ook plekken waar ik nog nooit was geweest. De schoonheid van de natuur valt op. Halverwege de rit – die 45 km lang is – krijgen we wat te drinken aan geboden. Erwin praat nog steeds honderd uit en weet dan nog steeds niet dat ik met een interview bezig ben hahahahaha.

Als we op ongeveer driekwart van de rit zijn vertel ik Erwin dat ik bezig ben met een interview. Ik leg hem uit hoe ik altijd werk. En vraag hem of hij mee wil werken aan het vervolg. Dat wil hij wil.Van wat Erwin tot dan toe allemaal verteld heeft kan je wel een boek over schrijven.

De zeven vragen die ik Erwin stelde tijdens deze rit en de antwoorden van Erwin. Mede doordat een familielid van mij sinds het begin van The Prodigal Sons heeft mee gespeeld ( 4 jaar en 4 maand reünie tour 2007) luisterde ik al jaren naar de muziek van Erwin. Voordat dit familie lid bij The Prodigal Sons speelde had hij al ervaring opgedaan in tal van andere bandjes.
Namen van bandjes die nog opgeslagen liggen in mijn geheugen zijn: Capodastro, Eclips, Lazy fancy fool band, Harvest ( nog steeds te boeken) en Blue Monday. Volgens mij ben ik twee namen van bandjes waar hij ook nog in gespeeld heeft door de tijd vergeten. Volgens mij kwam na Blue Monday
de band The Prodigal Sons.

Wordt het Rocks off of toch The Prodigal Sons?

Elke vraag die ik aan Erwin stelde tijdens dit interview kan je wel een apart hoofdstuk van maken voor in een boek. Dat doe ik niet. Ik vat het antwoord van Erwin op mijn vragen tijdens dit openhartig interview samen in twintig woorden. Bekend is dat The Prodigal Son een lied is van The Roling Stones. Dit lied staat op de lp Beggers Banquet. Een lp die Erwin, maar ook andere band leden van toen, grijs gedraaid hebben.

Vraag 1. Erwin, wie heeft de naam the Prodigal Sons bedacht?

Antwoord van Erwin: “Waarschijnlijk ben ik met die naam gekomen kan ook iemand ander geweest zijn wie het weet die mag het zeggen.”

Zuinig zijn op stembanden.

Als amateur zanger weet ik uit ervaring hoe kwetsbaar de stembanden van een zanger kunnen zijn. Ooit zong ik in het gospel koor Testimony. Een koor wat opgezet was door wijlen Peter van der Veer.Met dit koor zongen we ooit op een festival waar alle vijf wereld religies aanwezige waren. Ruim 25.000 mensen. De meest indrukwekkende ervaring wat ik als amateurzanger tot nu toe heb mee gemaakt. De gospel komt heel dicht bij je ziel. Het vergt enorm veel van je stembanden. Mede om die reden ben ik dan destijds ook gestopt met het zingen van de gospel. Het kwam te dicht bij mijn ziel. Zo heel af en toe zing ik in een lege kerk van Luttenberg nog de gospel. Je hoort dan direct hoe je stembanden er voor staan of misschien beter gezegd er bij hangen.

Vraag 2. Erwin, hoe gaat het nu met jouw stembanden?

Antwoord van Erwin: “’Bij de laatste operatie is waarschijnlijk iets niet helemaal goed gegaan daarom ga ik binnenkort weer naar de stembanden kliniek.”

Opel Ascona

Tijdens de oldtimer rit zien we verschillende type auto’s rond rijden. Mijn eerste auto waar ik ooit in reed was of Toyota Starlet of een Daf 66. Ben het kwijt. Weet nog wel dat ik beide auto’s van een broer van een jeugdvriend van mij heb gekocht. Hij was automonteur bij de garage waar ik mijn stage liep. Mooie herinneringen heb ik ook aan de Daf 66. Een auto die achter uit net zo hard gaat als voor uit.


Vraag 3. Erwin, wat was jouw eerste auto?


Antwoord van Erwin: “ Mijn eerste auto was een Opel Ascona met het kenteken GJ-42-TJ tips over deze auto zijn welkom wil hem terug hahahahahaha ”


Studeren op nieuwe liedjes.


Op de lagere school waar ik op heb gezeten in Rouveen werden we elke maandag ochtend getest. We kregen altijd een lied mee naar huis in te studeren. Een lied uit één van de meest poëtische boeken die ik onder heb gekregen. Soms lees ik er nog in of laat ik mij er uit voor lezen. Zo recentelijk nog door mijn dochter. Op de lager school dienden we elke week een psalm uit het hoofd op te kunnen zeggen of te zingen. Zelf koos ik meestal voor zingen. Mijn favoriete psalm is psalm 42. Als we het lied niet uit ons hoofd kenden dan kregen we van één leraar altijd straf werk. Het gebeurde niet vaak dat ik het niet kende. Zingen vond ik als kind al leuk. Toen het wel een keer gebeurde merkte ik dat de straf voor mij eigenlijk helemaal geen straf was. Je kreeg dan namelijk de opdracht de psalm tien keer over te schrijven. Ik merkte al vrij snel dat ik door dat ik de straf ten uitvoer bracht de psalm uit mijn hoofd kende.


Vraag 4 Erwin, het instuderen van nieuwe liedjes hoe doe jij dat?

Antwoord van Erwin: “ Tegenwoordig luister ik heel veel naar nieuwe liedjes in de auto, pak wel steeds eerder ook de tekst er bij.”

Muzikale helden.

Tijdens de auto rit vertelde Erwin over zijn muzikale helden. Doordat ik als fan van Erwin twee keer aanwezig was in het theater tijdens zijn Bruce Spinsden project wist ik al dat we gemeenschappelijke muzikale helden hebben. Elvis Presley, Rolling Stones, The Beatles, Neil Young allemaal muziek waar ook ik in mijn jeugd jaren naar luisterde. Vooral Neil Young is voor mij om uiteenlopende redenen één van mijn grote muzikale helden. Ben ook dan ook betrokken geraakt bij het jaarlijks terug kerend Neil Young festival te Zuidhorn. Wat zouden we Erwin graag daar een keer willen verwelkomen. Al was het maar het festival een keer te openen. Hij kan het echt nog wel. Binnenkort is Erwin ook te bewonderen bij het Pink Floyd project. Toen Pink Floyd in Berlijn speelde was ik daarbij aanwezig. Voor mij het grootste live concert wat ik ooit mee heb gemaakt. Recentelijk heb ik dit project waar ook Henk Bennen bij betrokken is ( ex gitarist The Prodigal Sons) mee beleefd in Rijssen. Een geweldig mooi muzikaal project.

Vraag 5 Erwin, Hoezo? Waarom Pink Floyd?

Antwoord van Erwin: “ Ben daar voor gevraagd Bert Heerink een paar keer te vervangen. Leuk weer eens samen te werken met Henk Bennen.”


Elvis.

Als kind heb ik van mijn vader de eerste muzikale lessen op een trap orgel gehad. Vermoedelijk net als al mijn broers en zussen. We komen uit een gezin
waar muziek luisteren en muziek maken met de paplepel is ingegeven. Mijn oudste broer is daar het verst in gegaan. Mijn jongste broer heeft echter – denk ik – het meeste muzikale talent. Zoals gezegd mijn oudste broer is het verst gekomen met muziek. Zijn jongste zoon treedt in zijn voetsporen. Afgelopen weekend stond hij op Lowlands. Onderdeel van de eerste prijs die hij gewonnen had in de landelijke finale van de kunst bende. Met één van mijn zussen had ik het recentelijk nog over onze vader die helaas uit de tijd is. Ze vertelde dat ze nog goed kon herinneren dat Papa liedjes van Elvis zong. Mijn vader heeft zijn dienst tijd gedeeltelijk ook in Duitsland doorgebracht. Elvis ook. Mijn vader was van de zelfde geboorte jaar als Elvis.


Vraag 6 Erwin, heb je het nieuw uitgebrachte werk van Elvis Presley al gehoord? ( de Gospel kant van Elvis komt daarbij aan de orde)


Antwoord van Erwin:” Ja. Mooi. Ontroerend. Een dochter die via de muziek contact zoekt, ze was acht jaar jong toen haar vader overleed.

Een impertinente vraag.

Terwijl ik mij thuis voorbereid op dit interview heb ik nog wat gelezen in het boek Bron to Run van Bruce Springsteen. Erwin heeft met zijn vertolking van een lied van Bruce Springsteen muziek minnend Nederland geraakt. Het was een voltreffer. Met mijn broers zussen en mijn moeder keken we tijdens een verjaardag feest naar het vervolg toen Erwin al ver gevorderd was in het programma. Een miljoenen publiek maakte kennis met de stem waar ik al zo lang vertrouwd mee was. De eerste keer dat ik Erwin live hoorde spelen en zingen was ergens in een klein zaaltje. Soms denk ik was het Elckerliec in Luttenberg? Ik weet het niet meer. Wat ik wel weet is dat the Prodigal Sons op de sterf dag van Freddie Mercury op het podium stond van Elckerlyc. We schrijven 24 november 1991. Ergens in die periode heb ik Erwin in ieder geval voor het eerst live horen zingen. Dat brengt mij ook bij een prangende vraag. Misschien ook wel een impertentie vraag. Of ik er antwoord op zal krijgen weet ik niet.

Daarom besluit ik voor de zekerheid maar een vraag 7a en vraag
7 b te stellen aan Erwin voor het geval hij op één van de vragen geen antwoord wil geven.


Geluk uit een potje.

Toen ik het jaar 2006 thuis kwam te zitten na een arbeidsconflict met het toenmalige Dynabyte B.V. kocht ik van de ontslag vergoeding die ik mee kreeg de DVD prairie wind van Neil Young. In die zelfde periode begon ik voor het eerst invulling te geven aan mijn wensberoep. Een familielid van mij journalist van beroep nam mij mee naar het Nederlands Kampioenschap halve marathon voor Journalisten in Meppel. Zelf liep ik die dag de tien kilometer. Omdat ik mijn loopbaan wilde beginnen met een onderwerp wat dicht bij mij zelf lag had ik mij voor genomen diegene te interviewen die eerste zou worden tijdens het kampioenschap. Het familie lid wat mij had uitgenodigd voor die dag werd derde. De winnaar was de min of meer bekende schrijver hardloper en psychiater Bram Bakker. Later heb ik twee keer met hem vanuit een belangen vereniging een lezing mede georganiseerd in Zwolle.

Voor mij waren dat onvergetelijke momenten. De boeken waar Bram Bakker een lezing over gaf waren: over seks gesproken en loden last het taboe op zelfmoord.

Tijdens de rit door Staphorst kwamen we ook langs de plek waar een jeugdvriend van mij voor de trein sprong. Hij pleegde freitot. Dat heeft mijn leven en die van vele anderen in mijn directe omgeving enorm veranderd.

Bram Bakker is mede initiatief nemer van het depressiegala . Een gala wat aandacht vraagt voor depressie. Het is nog steeds een taboe.


Vraag 7 a Erwin, zou je mij een stuk willen voorlezen uit het boek Born to Run?

Mede omdat de rit te kort was en er geen tijd meer is doet Erwin dit niet. Het is al donker als ik de vraag stel. We zijn op ongeveer vijfhonderd meter van mijn huis. Erwin geeft daarom een antwoord op een vraag die niet gesteld is maar door tijd gebrek ( het interview was te kort) antwoord op de vraag wat hem het meest verrast heeft in het boek Born To Run van Bruce Springsteen.


Antwoord van Erwin: “ Zijn openhartige manier dat hij verteld over zijn zware depressies de medicatie die bij hem nog maar sinds kort aanslaat “


Ambitie.
Mijn ambitie is fitter te worden een beter gitarist te worden nieuwe liedjes leren spelen op korte termijn weer een betaalde baan te vinden mijn ambassadeurschap voor De Gift City verder uitbreiden en een betere schrijver worden. Hoe zal dat met Erwin zijn? Hoe ver reiken zijn ambities?


Vraag 7 b Erwin, wat zijn jouw ambities nog?


Antwoord van Erwin: “ Goed voor mijn stembanden zorgen en bij het vele eigen werk wat op de plank ligt een goede producer vinden ”


We zijn iets na 16.30 uur vertrokken en waren net na 21.00 uur weer terug in de Parel van Salland.Het was te kort voor een diepte interview en een groot verslag. Daarom heb ik Erwin zijn antwoorden op mijn vragen samen gevat in twintig woorden. Als je alles wil beschrijven wat Erwin tot nu toe al gedaan heeft in zijn muzikale leven dan zou de Bibliotheek van Heeten te klein zijn voor
alle boeken die dan geschreven zouden worden.


Mocht na het lezen van dit verhaal er bij u als lezer een verlangen gegroeid zijn ook een keer door Erwin in zijn Caddilac rond gereden te worden? Durf te vragen. Je kunt hem hier voor in huren.


Benaderen kan via mail en zijn mobiele telefoon. info@erwinnijhoff.nl of 06

  • Naschrift: Op de dag dat ik deze rit door Staphorst maakte vernam ik van mijn zus dat mijn zwager ernstig ziek was. Inmiddels heeft mijn zwager dit tijdelijk leven ingewisseld voor het andere leven aan de andere kant. Wat zullen we hem gaan missen.

Gepubliceerd door

harrybartelds

Schrijvende redacteur Holtenbroek.com. bloggen doe ik op persoonlijke titel, ambassadeur de Gift City, steeds meer betrokken bij het Neil Young festival Zuidhorn, fan van Sportrusten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s