Vorig jaar Juni ben ik met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Achteraf ben ik pas de ernst van die opname goed gaan inzien. Het afgelopen jaar heb ik bij Vakmensen de kans gekregen mijn dagbesteding weer op te pakken.

Tijdens mijn vakantie op Balkonia ben ik tot het inzicht gekomen dat mij dit niet gelukt is. Zo langer door modderen heeft ook geen zin. Daarom heb ik Vakmensen er van op de hoogte gesteld dat ik er mee stop. Heb Vakmensen uitgelegd waarom.

Toen de directeur vroeg : ” wat ga je nu dan doen? ” zei ik tegen hem : ” Ik heb mij aangemeld voor een herstelprogramma van 12 weken gedurende 2 uur per week. Daarnaast ga ik onderzoeken of ik mij in kan zetten als vrijwilliger om samen met slechtziende mensen op een tandem in de natuur te gaan fietsen.”

Met Viktor Frankl te spreken : ” De vraag naar de zin van het bestaan is uiteindelijk een verkeerde vraag. Het leven zelf heeft onuitputtelijk veel mogelijkheden in zich zinvol te zijn !”