Het was mijn plan dit jaar de vijf km te lopen tijdens de Stadshagen Run. Min of meer geïnspireerd door het boek Dafne mijn verhaal had ik mijn plan opgevat dit jaar de vijf km te lopen tijdens de Stadshagen Run.
Helaas ben ik recentelijk weer gestruikeld en ondervind ik daar veel hinder van. We gaan kijken of ik nog fit kan worden.
Zou wel mooi zijn.
Vanavond was ik dan bij de herdenking in Park – Eekhout. Het was een ingetogen en waardige herdenking met verschillende sprekers. Eén van de sprekers vertelde dat het New York Agreement uit 1962 directe aanleiding is geweest dat ze als Papoea vrouw in Nederland is geboren.
Van het Agreement had ik tot op de dag van vandaag nog nooit eerder gehoord. Na afloop sprak ik haar nog even. Ze zei tegen mij : “Google maar op internet, dan kan je er van alles over vinden.”
Op de voorpagina van @DeSwollenar trof ik onderstaand bericht aan.
Omdat ik tot nu toe nog nooit bij deze herdenking aanwezig ben geweest heb ik besloten er zaterdag wel bij te zijn.
Nadat bekend werd dat het bedrijf meta weer een miljoenen boete heeft gekregen heb ik besloten mijn Facebook en Instagram account op te heffen.
U als lezer van deze blog zou ik willen aanmoedigen hetzelfde te doen.
Zie ook dit bericht: Meta krijgt (opnieuw) miljoenenboete en moet Facebook en Instagram veiliger maken voor minderjarigen | VRT NWS Nieuws
Delen van deze oproep wordt op prijs gesteld!
Afgelopen zondag werd het Luttenbergs feest weer afgesloten met onder het welbekende Zwientie tikken. Bij de dames deed iemand mee die uit Korea kwam. Dit deed Jenneke de uitspraak uitlokken : ” Zwientie tikken wordt nog een keer een Olympische sport!”
Ze vertelde ook hoe goed er voor het varken wordt gezorgd en dat bij het spel altijd een veearts aanwezig is om in te kunnen grijpen als er toch iets mis gaat met het varken.
Als je dit tafereel nog nooit mee hebt gemaakt dan is mijn advies zorg er voor dat je er volgend jaar bij bent!
Voor foto’s en uitslagen ga je naar de website van het Luttenbergs feest.
Home
Terwijl ik daar zat moest nog wel even denken aan het interview met Karen Soeters wat ik gelezen heb in de Panorama nr 30 2026 vanaf pagina 58.
In het jaar 2024 ben ik met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Achteraf ben ik pas de ernst van die opname goed gaan inzien. De afgelopen drie jaar heb ik bij Vakmensen de kans gekregen dagbesteding op te pakken.
Tijdens mijn vakantie op Balkonia ben ik tot het inzicht gekomen dat mij dit niet gelukt is. Zo langer door modderen heeft ook geen zin. Daarom heb ik Vakmensen er van op de hoogte gesteld dat ik er mee stop. Heb Vakmensen uitgelegd waarom.
Toen de directeur vroeg : ” wat ga je nu dan doen? ” zei ik tegen hem : ” Ik heb mij aangemeld voor een herstelprogramma van 12 weken gedurende 2 uur per week. Daarnaast ga ik onderzoeken of ik mij in kan zetten als vrijwilliger om samen met slechtziende mensen op een tandem in de natuur te gaan fietsen.”
